Het historische zwembad aan de Finckensteinallee in Berlijn-Lichterfelde getuigt als vrijwel geen ander zwembad van de roerige geschiedenis van de stad Berlijn: in 1938 werd het gebouwd voor een elite-eenheid van de SS met een bij de doelgroep passende monumentale vormgeving; vanaf 1954 was het in gebruik bij de Amerikaanse strijdkrachten. Na de val van de Muur en het vertrek van de geallieerden kwam het beheer van het bad in handen van het district Steglitz, dat het exploiteerde als bad voor zwemverenigingen en scholen. In 2014 werd het voor het eerst in zijn meer dan 75-jarige geschiedenis een openbaar toegankelijk zwembad.

Maar voor het zover was werd het gebouw, met zijn mengvorm van klassiek-moderne en nationaal-socialistische architectuur, ingrijpend gerenoveerd, waarbij rekening is gehouden met de tegenwoordige technische en energetische vereisten en met de door Monumentenzorg opgelegde strenge beperkingen; het zwembad is volledig barrièrevrij geworden. Terwijl de oude oppervlakken in de zwemhal, de zuilengang en de trappenhuizen qua materiaal weer in de oorspronkelijke staat konden worden teruggebracht, moesten functionele ruimten als de kleedkamers en de douches helemaal opnieuw worden ontworpen om te kunnen voldoen aan de huidige eisen. Daarbij heeft een opvallende opwaardering van de sobere materiaalkleuren van de oorspronkelijke architectuur plaatsgevonden. Bijvoorbeeld met aardewerktegels 10 x 10 cm uit de serie PRO ARCHITECTURA van Villeroy & Boch, die blauwe kleuraccenten plaatsen. Bovendien werd het integratieve systeemconcept toegepast bij de vormgeving van de bassinrand van het grote vijftigmeterbad.